ΜΙΑ ΓΟΥΛΑ… ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

.

Όταν αναφερόμαστε στην παθολογία της σκέψης ατόμων που απαρτίζουν το δημοκρατικό σώμα εκλογής των τοπικών αρχόντων της πολιτικής, είναι κάπως θεωρητική αυτή η έκφραση.
Αν όμως υπάρξει ένα οπτικό και ακουστικό αποδεικτικό στοιχείο, μας κάνει να μετατρέπουμε το γέλιο σε κλάμα για την ανθρώπινη κατάντια.

Αυτή η σκέψη (σε γκροτέσκο μορφή) αν την δούμε στην πιο συμβατή με τα κοινωνικά δρώμενα εκδοχή της που υπάρχουν γύρω μας… κάνει φανερό το αλαλούμ που κυριαρχεί στην λάθος παιδεία που έχει εισπράξει το μυαλό μας.

Λίγη «τσόντα» την κουβαλά το κάθε μυαλό … όσο και αν θέλει να φαντάζεται ότι είναι ανώτερο των περιστάσεων…

Αυτοί οι ισότιμοι στην Δημοκρατία της Μπανανίας, με την ψήφο τους άνθρωποι (όπως η Κα Γούλα) , εξασφαλίζουν το άλλοθι της ασύστολης συμπεριφοράς των εξουσιαστών , που προτιμούν αυτή τη σκέψη σε ένα λαό που τον θέλουν υποτελή.

Απόδειξη είναι ότι τα ΜΜΕ με την ευλογία της πολιτείας (Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης) έχουν ενσωματωμένες κατά κόρον εκπομπές που αφορούν στην έκπτωση της ανθρώπινης αξίας , για να νοιώθει ανώτερος ο βλάκας τηλεθεατής βλέποντας τον ηλίθιο εκτιθέμενο…

Αν αυτό δεν είναι επιλογή πολικής… τότε χάσαμε την κριτική μας σκέψη…

Επειδή όμως το χιούμορ δεν είναι σωστό να χάνεται… εγώ ψηφίζω την τάση που ο κυρίαρχος λαός επιλέγει με την ευλογία των ΜΜΕ και δεν είναι τίποτε άλλο από την διαπαιδαγώγηση μετά μουσικής της κας Γούλας.

Καλή διασκέδαση, γιατί ψυχαγωγία δεν θα την έλεγα ...

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ … ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

.

Διαπιστώνω καθημερινά , ότι υπάρχουν ευφυείς άνθρωποι που δημιουργούν οπτικο-ακουστικές παρουσιάσεις για να πληροφορήσουν μέσω του διαδικτύου για την άλλη όψη της πραγματικότητας που μεθοδευμένα την κρύβει το «έγκριτο» κατεστημένο της δημοσιογραφικής παραπλάνησης.

Η πληροφορία πέρα από την γραφή της , όταν παρουσιάζεται με ήχο και με εικόνα, έχει καλύτερη αφομοίωση από τον αποδέκτη.

Θέλω να πιστεύω στην ίαση της σκέψης του μέσου όρου των ανθρώπων που αντιδρούν φοβικά στα σενάρια που εξυφαίνουν τα κέντρα της καταδυνάστευσης του.

Αν δεν πάρουμε χαμπάρι τι «παιχνίδι» παίζεται… απλά την έχουμε πατήσει … γιατί ούτε παιδεία θα υπάρχει σε λίγο μέσα από την εξαθλίωση της σκέψης που προορίζουν ένα λαό σαν τον δικό μας…

Τεράστιο μέρος των δανεισμών με την βοήθεια των μιζαδόρων της ντόπιας εξουσίας είχε το άλλοθι της ενίσχυσης της Εθνικής μας κυριαρχίας , έναντι των εχθρών που καραδοκούν να υποδουλώσουν την Ελλάδα.
Ο φουκαράς ο Έλληνας «μάσησε» τον φόβο μήπως χάσει το δυάρι και το οικόπεδο στο χωριό του από την επέλαση των κατακτητών … και έτσι υποθήκευσε το μέλλον των παιδιών του ενώ αντίστοιχα εξασφάλιζε το μέλλον των παιδιών και των τρισέγγονων των ξένων που πουλούν και των ντόπιων λακέδων της μίζας…

Τώρα το δυάρι και το οικοπεδάκι στο χωριό του είναι σίγουρα χαμένα μέσα από το χρέος που θέλουν να τον πείσουν ότι έχει … για όσα του έκλεψαν…

Ο απλός πολίτης που μέχρι τώρα πίστευε ότι θα παίξει το παιχνίδι με τους λύκους στα χρηματιστήρια των ισχυρών και θα πάρει δύναμη από την φτώχεια του… θα πρέπει να καταλάβει ότι η πρώτη κίνηση είναι να αλλάξουν τα θεσμικά μέτρα στο κατ’ επίφαση δημοκρατικό του πολίτευμα … και να δημευτούν οι περιουσίες αρχικά των ντόπιων λακέδων που τους ξέρουμε ονομαστικά.

Αν δεν το κάνουν αυτό οι έτσι και αλλιώς βουτηγμένοι στην απάτη ψευτο-ηγέτες του, θα πρέπει να απαιτήσει άμεσες εκλογές και αντικατάσταση του πολιτικού σκηνικού από ανθρώπους που δεν έχουν τη φωλιά τους λερωμένη και καμαρώνουν όταν τους φτύνουν θεωρώντας ότι ψιχαλίζει και αντέχουν τις κακουχίες…

Αν μωρέ , αυτός δεν είναι πόλεμος… τι νομίζουμε ότι είναι στην Νέα Τάξη της εποχής μας;

Εκτός και αν επιλέξουμε μέσα στη σκέψη μας την ιδιότητα του Ραγιά που έτσι και αλλιώς την έχουμε ζήσει και αυτή…

Άντε για ένα νέο κύμα μετανάστευσης των νεόπτωχων … και να δούμε τι άποψη θα έχουμε μετά για τους Πακιστανούς … που στην εποχή της αλητείας του χρηματιστηρίου τους θεωρούσαν κάποιοι ζώα διασκεδάζοντας την αδυναμία τους να μιλήσουν Ελληνικά και παράλληλα εκμεταλλεύονταν την φτηνή τους εργασία.

Το «Ευ πράττειν» του Πλάτωνα, αν δεν το κατακτήσεις … έχει νομοτελειακά πίσω του την Νέμεση να σε συνετίσει …

Παραθέτω το ενημερωτικό βίντεο.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

.

Η βία μέσα στον όμηρο που περιγράφει την ύβρη που συντελέστηκε στο νεκρό σώμα του Έκτορα , είναι μια ομολογημένη διαπίστωση της βίας που κρύβουμε μέσα μας ως κληρονόμοι των κατώτερων ενστίκτων που σε εκείνο το πολιτισμικό γίγνεσθαι , δεν φοβόταν να την ονοματίσουν και να την καταδείξουν.
Σήμερα η βία είναι περισσότερο ταιριαστή με γυναικωτές συμπεριφορές δήθεν αντρειωμένων που κρύβονται πίσω από ηθικοπλαστικές συμπεριφορές παγκόσμιας ειρήνης ενάντια στο όνομα υποτιθέμενων εχθρών…όπως ο πρώην πλανητάρχης Μπούς με ότι με ψέμα υποστήριζε για λογαριασμό των αφεντικών του, που είχε στην τήρηση της παγκόσμιας τάξης…

Τα ζωτικά ψεύδη που μάθαμε για την αναγκαιότητα των πολέμων, ήσαν το άλλοθι για να κοιμίζουν τις συνειδήσεις μας και να μας κάνουν συμβατούς με το καμίνι της εξουσίας που θυσιάζει για καύσιμο ύλη σάρκες και σκέψεις ανθρώπινες.

Εύκολα αναπτύσσουμε τη σκέψη μας σε λογικές ομάδας και κυριαρχίας επάνω σε αντιλήψεις , λαούς και φιλοσοφίες…συντασσόμενοι πίσω από νοοτροπίες βίας…

Όμως όταν η βία έρθει να χτυπήσει την δική μας ύπαρξη , μηδενίζοντας την αξία που νομίζουμε ότι έχουμε , κάνοντας μας μετανάστες και πονεμένους φυγάδες της ζωής, τότε ζητάμε τον οίκτο και την Ειρήνη στη ζωή μας.

Πόσο ανόητα είναι τα ένστικτα αυτού του «πολιτισμού» που θέλουμε να λέμε ότι έχουμε…

Η διάκριση και η υποκειμενική αξία ισχυρών ομάδων έναντι άλλων κοινωνικών τάξεων και εθνών , δεν γίνεται πλέον μέσα από την πολιτιστική υπεροχή, αλλά μέσα από την βία του πολέμου ή την οικονομική εξαθλίωση του τραπεζικού συστήματος σε βάρος κοινωνιών.

Δεν υπάρχει ποιοτική διάκριση , αλλά επιβολή δύναμης και καθαρή εκμετάλλευση που για να ζαλίσει και να υποτάξει τον καταπιεζόμενο , γίνεται μέσα από μια λογική κρύου και ζεστού ντους προσφέροντας κατανάλωση με πίεση αδυναμίας της αγοραστικής του αξίας.

Το χειρότερο είναι ότι τον πείθουν πως αυτός φταίει για την ανέχεια που υφίσταται κατά καιρούς μέσα από την κακή διαχείριση των παροχών που του προσφέρουν.

Τρως πολύ και έτσι δεν έχουμε … του λένε … κάνοντας τον μέσα από ένα ενοχικό σύστημα πνευματικής δουλείας να νοιώθει ενοχές και να ψάχνει την αυτοτιμωρία του λησμονώντας συστηματικά να βλέπει την αρένα που έχουν φτιάξει για να καταναλώνει τη ζωή του στο σύγχρονο Κολοσσαίο της δράσης του.

Δημιουργούν ηγέτες, δικτάτορες, διαπιστευμένους δήθεν δημοκρατικά εκλεγμένους , με στόχο να υπάρχουν χειροκροτητές και αντιμαχόμενοι σε πρόσωπα … ώστε να μην στρέφουν την προσοχή τους τα «πρόβατα» στον πραγματικό ενορχηστρωτή της μοίρας τους…

Οι λαοί θέλουν να αντιμάχονται μεταξύ τους για τον καλό και τον κακό ηγέτη που τους παρουσιάζουν … και ποτέ δεν θα καταλάβουν ότι είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Απέτυχε ο μπαμπάς Παπανδρέου και ο ψεύτικος τεχνοκράτης Σημίτης , για να έρθει ο ανιψιός Κωστάκης Καραμανλής που δεν μπόρεσε … και να σώσει την Ελλάδα τελικά ο γιός Παπανδρέου… της Μαργαρίτας…

Οι χειροκροτητές πάντα μέσα από την «παιδεία» της «ελπίδας» θα βρίσκονται στα προβλέψιμα όρια που ορίζουν τα αφεντικά των κυβερνητών του … και αυτό είναι απόλυτα τραγικό !

Κάποτε , με ρώτησε ένας φίλος που άρχισε να αντιλαμβάνεται την ομηρία της σκέψης του από τους επικυρίαρχους της ζωής του : « Δεν θέλω να ξέρω …. Φοβάμαι … τι να κάνω;» για να του απαντήσω … «Τον ίδιο φόβο έχω και εγώ … το μόνο που χαίρομαι είναι η διαδικασία να σκέφτομαι … το τι θα γίνει θα το δείξει η συλλογική σκέψη μας και η διάθεση να ζήσουν τα παιδιά μας…»

Είναι αφιονισμένοι οι επικυρίαρχοι μέσα στην ηδονή της εξουσίας τους και καταστρέφουν ακόμη και το ίδιο το μέλλον των δικών τους παιδιών … αλλά αυτή είναι η αρρώστια που κατοικεί σε αυτό τον πλανήτη, και δεν είναι άλλο από τους πρόσκαιρους ενοικιαστές ζωτικού χώρου για το είδος τους …. Δηλαδή οι άνθρωποι !

Πιστεύουν οι άφρονες άνθρωποι , ότι θα νικήσουν το ίδιο το σύμπαν … γιατί απλά έχουν περάσει στην εποχή της Ύβρης…

Κάθε Ύβρη … έχει ως επίλογο την ίδια την Νέμεση … με ή χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση…

Όλα αυτά όμως μπορεί να είναι και μια λάθος εκτίμηση και καταγραφή σκέψης, σε ένα κόσμο που έχει μια άλλη εξήγηση και φιλοσοφία από την προηγούμενη ανάλυση της σκέψης….

Μπορείς να ορίσεις μια άλλη εκδοχή;
Ο καθένας στον εαυτό του θα ορίσει την εκδοχή που είναι ικανός να αναλύσει … αν είναι τίμιος στον καθρέφτη του … εκτός και αν είναι απλός «Ιδιώτης» που όπως του αξίζει η ζωή που επιλέγει …θα περάσει κάποια στιγμή από το σφαγείο που προορίζει το αφεντικό στην εκτροφή του…

Η «ΠΑΙΔΕΙΑ» ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

.

Σε αυτή την σειρά που βρήκα και τιτλοφορείται «Τα πέτρινα χρόνια της εκπαίδευσης» μπορούμε να δούμε μια άποψη καθόλου ευκαταφρόνητη για το πώς επιδρά η εκπαίδευση στην ελεύθερη βούληση και στην ενίσχυση της κρίσης ενός λαού.

Η παιδεία όπως και η ιστορία, καθοδηγείται ή γράφεται αντίστοιχα από τους νικητές που ορίζουν τις ανάγκες της δικής τους επικυριαρχίας.
Παλαιότερα οι νικητές είχαν ανάγκη να ενισχύσουν μέσα από την παιδεία που επέλεγαν τις ιδεοληψίες που είχαν ως προμετωπίδα της εξουσίας τους.
Στην εποχή των golden boys και της αλητείας του κεφαλαίου, η παιδεία είναι προσανατολισμένη στο να παράγει καταναλωτές με εξειδικευμένη υποτέλεια γνώσης.
Αυτό δηλαδή που βρίσκεται στον αντίποδα του ανθρωπισμού ως ολιστική θεώρηση.

Αξίζει να παρακολουθήσετε την διαδρομή σκέψης στα ακόλουθα βίντεο που βρήκα.

Αν ξέρουμε το γιατί … καταλαβαίνουμε και το πώς… λειτουργεί το σύστημα με στόχο να αλλοιώσει την σκέψη μας και να την κάνει συμβατή με τις επιδιώξεις του.

Καλή παρακολούθηση

«Οικονομική μαφία το ΔΝΤ»

.

Έλαβα το ενημερωτικό κείμενο με τις απόψεις του αναλυτή οικονομικών Μάξ Κάιζερ, και θεώρησα ότι καλό είναι να προωθούνται τέτοιες σκέψεις, έτσι ώστε να γνωρίζουμε ότι στον μονόδρομο που μας παρουσιάζουν, υπάρχουν και άλλες λύσεις που απλά δεν συμφέρουν τους επικυρίαρχους του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος και τους ντόπιους υπαλλήλους τους, που δεν είναι άλλοι από τα αφεντικά πολιτικής και οικονομικής εξουσίας της επαρχίας που λέγεται Ελλάδα.

Τι λέτε;
Για αυτό αξίζει να βγούμε στους δρόμους;

Ή θα περιμένουμε να μας σοδομίσουν κανονικότατα με ποικίλα βίτσια, τα κτήνη της εκμετάλλευσης των ανθρώπων;

Όσο για τα "παπαγαλάκια" που δηλώνουν συνεχώς ότι φταίνε οι πολίτες που ξοδεύουν περισσότερο από όσο παράγουν ... σε γενικές γραμμές έχουν δίκιο για τον πολιτισμό της έκπτωσης που ζουν και οι ίδιοι... αλλά δεν έχουν ιδέα για τι κλέψιμο έχει γίνει στον πλούτο αυτής της χώρας από ντόπιους και ξένους προαγωγούς....

Ας έχουν και λίγο κρίση στην βολεμένη σκέψη τους.... δεν κάνει κακό !



23/04/2010 21:37



Μαξ Κάιζερ

Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα διασύρεται και λοιδορείται από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ο Μαξ Κάιζερ, ένας από τους πιο ριζοσπαστικούς και τολμηρούς οικονομικούς αναλυτές, στέκεται στο πλευρό μας και μιλά ανοιχτά για «οικονομική μαφία» και «οικονομικούς τρομοκράτες» που οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή.

Γνωρίζοντας άριστα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς υπήρξε χρηματιστής στην Γουόλ Στρητ για περίπου 25 χρόνια, ο Μαξ Κάιζερ, που είχε προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια την οικονομική κατάρρευση της Ισλανδίας, ζητά την σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs και προτρέπει τους Έλληνες να διεξάγουν δημοψήφισμα για την προσφυγή της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Παρουσιαστής οικονομικών εκπομπών στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα του κόσμου, ανάμεσα στα οποία το BBC, το Αγγλικό Αλ Τζαζίρα και το Russia Today, ο Μαξ Κάιζερ μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», χαρακτηρίζει ανούσια τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας πως τα πραγματικά μέτρα θα μας τα επιβάλει το Δ.Ν.Τ. Θεωρεί πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που θα θυσιαστεί από τις διεθνείς αγορές και προτρέπει τους Έλληνες να εμποδίσουν αυτήν την προοπτική.

Είναι το Δ.Ν.Τ μονόδρομος για την Ελλάδα, ή υπάρχουν εναλλακτικές οδοί;

Ο μονόδρομος για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή πρέπει να είναι η σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs και όλων όσων συμμετείχαν στην χάλκευση της ελληνικής οικονομίας το 2000, που μπήκατε στο ευρώ. Το επόμενο βήμα, η εθνικοποίηση των τραπεζών, όπως έκανε η Σουηδία το 1993. Το Δ.Ν.Τ είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεστε. Θα χάσετε την κυριαρχία σας. Ασκεί οικονομική τρομοκρατία. Χρησιμοποιεί οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής. Θα σας βιάσει με τέτοιον τρόπο, που δεν θα έχετε νιώσει ποτέ χειρότερο πόνο.

Υπάρχει η άποψη πως το Δ.Ν.Τ δεν είναι ο «κακός λύκος» αλλά η μοναδική λύση για την Ελλάδα;

Αν κάποιος σας κάψει το σπίτι για να σας πουλήσει μετά κάρβουνο θα το θεωρούσατε λογικό; Αυτό ακριβώς έκανε και η Goldman Sachs στην ελληνική οικονομία. Σας έκαψαν σαν εμπρηστές και τώρα έρχονται και σας λένε μην ανησυχείτε θα σας δώσουμε κάρβουνο. Είναι εξωφρενικό. Το Δ.Ν.Τ διεμήνυσε στην Ελλάδα πως αν το χρειαστεί θα έρθει για βοήθεια. Τα επενδυτικά hedge funds της Γουόλ Στρητ επιτίθενται στην αγορά ομολόγων της Ελλάδας για να κατευθύνουν την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας. Και ο λόγος που το κάνουν είναι απλός. Να αναγκάζουν τον ελληνικό λαό να ζητήσει τη βοήθεια του Δ.Ν.Τ. Και το Δ.Ν.Τ θα πει, αφού μας φωνάξατε για βοήθεια εμείς απλώς ήρθαμε. Οι τραπεζίτες της Γουόλ Στρητ συνεργάζονται απόλυτα με το Δ.Ν.Τ. Είναι μια οικονομική μαφία και τα hedge funds είναι οι εκτελεστές. Οι έρευνες για την Goldman Sachs στις Η.Π.Α αλλά και στην Ευρώπη δείχνουν το μέγεθος της μαφίας. Είναι αναμεμειγμένοι σε παράνομες δραστηριότητες σε όλον τον κόσμο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση που βρίσκεται; Πως εξηγείτε την αντιμετώπιση της Γαλλίας και της Γερμανίας;

Η Γερμανία είναι στην πλευρά των τραπεζιτών της Γουόλ Στρητ. Δεν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα ή το ευρώ. Το ευρώ αντικατέστησε ένα φθηνό μάρκο ώστε να διατηρήσει ανταγωνιστικές τις εξαγωγές της. Όσο η Ελλάδα είναι το πρόβλημα, το ευρώ πέφτει και η Γερμανία ευνοείται.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ ανταγωνίζονται το δολάριο. Δυστυχώς η κρίση θα καταστρέψει το ευρώ. Οι τραπεζιτικοί τρομοκράτες της Γουόλ Στρητ, έχουν σκοπό μετά την Ελλάδα, να καταστρέψουν την Πορτογαλία και να συνεχίσουν. Η καταστροφή του ευρώ θα βοηθήσει το δολάριο να παραμείνει το μοναδικό διεθνές νόμισμα, το μοναδικό «αποθεματικό νόμισμα». Αν μια χώρα θέλει να αγοράσει πετρέλαιο, πρέπει πρώτα να αγοράσει δολάρια. Αν μια χώρα θέλει να αγοράσει χαλκό, πρέπει πρώτα να αγοράσει δολάρια. Γιατί αυτά και αρκετά ακόμα προϊόντα πωλούνται μόνο σε δολάρια. Αυτό σημαίνει πως οι Η.Π.Α κερδίζουν διαρκώς. Όλος ο κόσμος είναι υποχρεωμένος να αγοράζει συνεχώς δολάρια. Το ευρώ λοιπόν απείλησε την αυτοκρατορία του δολαρίου. Ήταν λογικό αυτό να μην αρέσει στους τραπεζίτες της Γουόλ Στρητ. Χρησιμοποιούν την κρίση για να καταστρέψουν το ευρώ. Οι Έλληνες πρέπει να σταθούν ενάντια στους τραπεζίτες, όπως κάνανε οι Ισλανδοί.

Τι προτείνετε; Πώς θα καταφέρουμε να ζητήσουμε δάνεια από τις αγορές;

Να κάνετε δημοψήφισμα. Όπως στην Ισλανδία. Οι Ισλανδοί αποφάσισαν με 93% να μην δώσουν σε μερικούς τραπεζίτες 5 δις ευρώ. Πρέπει εσείς οι Έλληνες να αποφασίσετε αν θέλετε το Δ.Ν.Τ στη χώρα σας. Η κυβέρνησή σας δεν έχει αυτήν την εντολή. Σας θεωρούν ανόητους και δεν ζητάνε τη γνώμη σας; Θεωρούν πως είστε μωρά και δεν έχετε δικαίωμα λόγου; Πως δεν μπορείτε να αποφασίσετε για τις ζωές σας; Ζητείστε δημοψήφισμα. Θέλετε το Δ.Ν.Τ στη χώρα σας ή όχι; Εσείς έχετε τη δύναμη. Πρέπει να παλέψετε, να αγωνιστείτε. Αν δεν γίνει δημοψήφισμα τότε να γίνουν εκλογές. Να εθνικοποιήσετε άμεσα όλες τις τράπεζές σας, να δημιουργήσετε δύο ή τρεις κρατικές τράπεζες και να αναδομήσετε την οικονομία σας. Μην πάτε μακριά. Κοιτάξτε το μοντέλο που εφάρμοσε η Σουηδία το 1993.

(Πηγή αρχικής δημοσίευσης)

Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ ΜΙΛΑ … ΣΗΜΕΡΑ;

.

Ας ταξιδέψουμε σε μικρές ηχητικές καταγραφές από το παρελθόν.
Είναι όμως ηχητικές καταγραφές από το παρελθόν;
Τι σημαίνει παρελθόν αφού μας μιλούν σήμερα , τώρα, με λόγο που μας αφορά;
Δεν θα θίξω βέβαια το τεράστιο κεφάλαιο της γραμμικής σκέψης που προσδιορίζει τον αντίστοιχο γραμμικό χρόνο…
Ας απολαύσουμε όμως την κατάθεση ψυχής του Μάνου που δεν φοβόταν να κοιτάξει την εξουσία κατάματα πέρα από τα στερεότυπα … όπως «εμείς οι καλοί και οι άλλοι οι κακοί…»

Όταν τα βάζεις όλα στο τσουβάλι… οφείλεις να τα βάζεις όλα !
Ακόμα και την βολεμένη σκέψη σου …
Το ψάρι βρωμά ολόκληρο και δεν αξίζει να κρατήσεις ως σκέψη μέσα σου κανένα «λέπι»…
Αυτός ο «πολιτισμός» βρώμισε και οφείλουμε να το πάρουμε χαμπάρι…

Αν ψάχνουμε τρόπο να δούμε πως μπορούν να μειωθούν τα σπρέντ (Spread) της αλαζονείας της ζωής μας, τότε φυλάμε λέπια (έξω από το σάκο σκουπιδιών) από μια διεφθαρμένη σκέψη που θα αναπαράγει τη μόλυνση στο κάθε νέο κομμάτι της σκέψης μας    

εδώ

http://www.youtube.com/watch?v=efNFrFECelA

και εδώ

ΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΓΕΡΑΣΜΕΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

.

Από μικρός βαδίζω αυτό το μονοπάτι κάθε φορά που ανεβαίνω στο χωριό μας που συνδέει το πατρικό μου σπίτι με το άλλο αγαπημένο σπίτι του θειου μου.
Θυμάμαι τον εαυτό μου να περπατά με μια λάμπα πετρελαίου στο χέρι να φωτίζω το δρόμο πριν ακόμη φτάσουν τα καλώδια του ρεύματος στην πατρίδα μου.
Αυτή η μικρή διαδρομή , φάνταζε ατέλειωτη μέσα από την υπερδιέγερση της αυτοσυντήρησης μου , παρακολουθώντας τους νυχτερινούς ήχους από τα ζώα της φύσης που απλά μοιράζονταν το χώρο και την φαντασία μου…
Πάντα ήμουν έτοιμος στις παιδικές μου σκέψεις να συναντήσω την αρκούδα, ή τον λύκο σε κάθε αφώτιστο κομμάτι του μονοπατιού από το ισχνό φως που κρατούσα.
Όχι πως ήταν εντελώς της φαντασίας μου βέβαια, γιατί έχουν πιάσει αρκετές φορές «κουβέντα» οι περίοικοι του μονοπατιού με αρκούδες που με αρκετή οικειότητα του χώρου, έρχονται να γευθούν τους καρπούς των δέντρων που φιλοξενεί ο τόπος.
Αυτή τη φορά όμως, κοντοστάθηκα αφήνοντας το βλέμμα μου να νοιώσει ένα εσωτερικό φόβο , όντας βρισκόμενος μέσα στο φως του μεσημεριού.
Τα περισσότερα κτίσματα από πλιθιά είχαν πέσει από το πολύ χιόνι που είχε ρίξει φέτος το χειμώνα και οι ζημιές στα μέχρι πρότινος δυνατά κτίσματα ήσαν εμφανείς.
Μαζί με τους παππούδες που τα συντηρούσαν και χάθηκαν , χάθηκε και η δική τους δύναμη να αντιστέκονται στο χρόνο.
Ένοιωσα μια μεγάλη τρύπα στην δική μου καρδιά που μου θύμιζε ότι όλα τελειώνουν και αλλάζουν … γεγονός που όσο και να θέλω να το κατανοήσω , μέσα μου έχει ένα σημείο που η πληροφορία αυτή μου φαντάζει ως κινέζικη γραφή.
Ο πλίνθος και το ξύλο, σαν γερνούν και αρχίζουν να αποσυντίθενται, έχουν μια εικόνα που μοιάζει περισσότερο με το πρόσωπο και τα χέρια του γέρου που υπομένει τη φθορά του.
Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο από το να τραβήξω μια φωτογραφία για να την δω ξανά μήπως και κατανοήσω κάποια στιγμή αυτή την κινέζικη γραφή μέσα μου.
Πήρα μια βαθειά ανάσα και άφησα το βήμα μου να χαϊδέψει αυτό το μονοπάτι που το κουβαλώ στα καλύτερα όνειρα των δημιουργιών μου και των σκοτεινών στιγμών της σκέψης μου…

ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΠΟΥ ΡΙΣΚΑΡΕΙ

.


Μέσα Απρίλη και η καρυδιά και έβγαλε το ιδιόμορφο άνθος της κόντρα στις αναποδιές του καιρού.
Αν μια αναποδιά από μια πάχνη περάσει πάνω από τα άνθη της θα χαθούν … αλλά η καρυδιά το ρισκάρει.
Το ρίσκο στην ανθρώπινη σκέψη έχει γίνει απαγορευτική σκέψη … αλλά για αυτό δεν ανθίζουν ούτε στον έρωτα ακόμη και οι νέοι ,που κουβαλούν μέσα τους τις ορμόνες της αιώνιας ανατροπής…
Υπολογίζει η λογική… και δεν ζει ο εαυτός μας…
Υπολογίζει η προσδοκία … και δεν ζει ο εαυτός μας.
Υπολογίζει ο φόβος … και δεν ζει ο εαυτός μας.

Λες να έχουν πολιτική σκέψη τα τολμήματα ενός δέντρου στην δική μας ζωή;
Λες η πολιτική σκέψη , να έχει αξίες που ξεκινούν από την παρατήρηση της φύσης;

Τέλος αναρωτιέμαι , λες να είμαστε τελείως μαλάκες με την αρρωστημένη σκέψη μας και να ετοιμαζόμαστε να αποβληθούμε από την ίδια τη φύση;

Γιατί δεν είμαστε Εμείς και η φύση... αλλά η Φύση και εμείς ... !

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΝΥ ΣΑΛΙΒΑΝ

.

Στάθηκα στην είσοδο του Αριστοτέλειου, που είχα χρόνια να μπω για να παρακολουθήσω θεατρική παράσταση.
Στα φοιτητικά μου χρόνια ήμουν τακτικός θεατής με το χαμηλό φοιτητικό εισιτήριο σε ταξίδια της ψυχής από συγγραφείς και σκηνοθεσίες της δεκαετίας του ’70.
Πήρα το πρόγραμμα και βάλθηκα να διαβάσω ότι προλάβαινα για το έργο του Ουίλλιαμ Γκίμπσον, καθήμενος στο κεντρικό στρογγυλό τραπέζι του φουαγιέ.

Οι βροντερές φωνές με νάζι των ευτραφών κυριών που μοιράζονταν το μεγαλύτερο μέρος του τραπεζιού, για τις αποτυχημένες δίαιτες και τις κακές συμπεριφορές (της διατροφής) των ανθρώπων που εξουσίαζαν τα θέλω τους… στην φτωχή πλην γεμάτη επίδειξη ζωή τους, με έκανε να σηκώσω αρκετές φορές τα φρύδια μου χάνοντας την συγκέντρωση που είχα .

Όταν μπαίνω σε ένα θέατρο, προτιμώ την ηρεμία και την περισυλλογή κάτι σαν τον πρόναο του μυστηρίου που θα ακολουθήσει.
Δεν μου χάλασαν και πολύ την συγκέντρωση , γιατί απλά σηκώθηκα και άφησα πίσω μου την απαίδευτη σκέψη, διαβάζοντας με σιγανό βηματισμό στο άδειο φουαγιέ.

Η παράσταση με αποζημίωσε δίνοντας μου μια υπέροχη αίσθηση για την πραγματική ιστορία της Έλεν Κέλλερ που γεννήθηκε το 1880 στην Αλαμπάμα της Αμερικής.
Πρόκειται για ένα αγώνα που έκανε η μικρή μαζί με την δασκάλα της Άννυ Σάλιβαν, με στόχο να γνωρίσει τον κόσμο , μια και η μικρή Έλεν μόλις 19 μηνών από ένα υψηλό πυρετό, έχασε την όραση και την ακοή της.

Την δασκάλα Άννυ, την ερμήνευσε με ένα υπέροχο τρόπο η αξιόλογη ηθοποιός Πέγκυ Τρικαλιώτη.
Έργο γεμάτο αρώματα αγάπης ,που δεν έχουν καμία σχέση με τον οίκτο.
Έντονα ανθρωποκεντρικό μας πέρασε μέσα από το «δεν ξέρω» πώς να διδάξω για να βρει την επικοινωνία αυτό το πλάσμα με τον έξω κόσμο.
Καθόλου μακριά από εμάς τους ίδιους σαν δάσκαλοι και μαθητές της ίδιας της ζωής μας σε ότι μας φαίνεται ότι αφορά τους άλλους.

Πόσο παρεξηγημένη είναι η «αγάπη» που στηρίζεται σε μια προσφορά οίκτου και σίγουρα χαρακτηρίζει τα φοβικά μυαλά του συντηρητισμού μας…

Ήταν ένα βαθύ θεατρικό έργο που όπως κάθε παράσταση … δεν αναλύεται … αλλά βιώνεται…

Η έξοδος με βρήκε να περπατώ αργά μετά από μια πλήρη ημέρα προς το αυτοκίνητο μου σε μια Θεσσαλονίκη που γεμάτη από τα νεανικά ακούσματα των φοιτητών μέρα και νύχτα, σου δίνει πάντα ένα χαμόγελο μαζί με την βαθειά εισπνοή του δροσερού της αέρα …
Η Άννυ … ήταν δίπλα μου ή ακόμη καλύτερα μαζί με όλους τους άλλους λόγους - ρόλους… πλέον για πάντα μέσα μου.

(Περισσότερα στοιχεία του έργου)

ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΗ ΥΠΟΣΤΟΛΗ ΣΗΜΑΙΑΣ

.

Είχα τελειώσει τη δουλειά μου αρκετά νωρίς την Κυριακή στην Θεσσαλονίκη, και με χαρά έβγαλα εισιτήριο για να παρακολουθήσω την θεατρική παράσταση στο Αριστοτέλειο που άρχιζε στις εννιά και τέταρτο.
Όπως συνηθίζω πάντα στα μοναχικά μου ταξίδια, άφησα τις αισθήσεις μου λεύτερες να γευθούν την παρατήρηση δίπλα μου περπατώντας στον γεμάτο νεανικό σφρίγος περιβάλλοντα χώρο του Λευκού Πύργου.

Κοντοστάθηκα παρατηρώντας μια προετοιμασία υπαίθριας παράστασης, ενός ξένου performer που χάριζε άφθονο γέλιο στους παρευρισκόμενους.
Σε κάποια στιγμή , ζήτησε από τον κόσμο να σταματήσουν να στέκονται στον κύκλο που είχε ορίσει με νοητό τρόπο γύρω από αυτόν, δείχνοντας την μπάντα που πλησίαζε μπροστά από τον Λευκό Πύργο.
Ήταν η μπάντα της Αστυνομίας μαζί με ένα άγημα στρατιωτικό.
Είχα χρόνια να δω να περνά από μπροστά μου αυτή η αίσθηση έτσι αναπάντεχα.
Όσο έπαιζαν το εμβατήριο του βηματισμού τους, χάζευα τα πρόσωπα που βημάτιζαν ανέκφραστα στο άγημα , αλλά και το διεκπεραιωτικό ύφος των μουσικών αστυφυλάκων.
Πολλές σκέψεις πέρασαν αστραπιαία από το μυαλό μου, που μου έδωσαν ένα μειδίαμα στα χείλη, για ότι στη ζωή μας είναι σχήμα και καταντά φολκλόρ.
Όλα αυτά όμως, μέχρι την στιγμή που άρχισε να παιανίζει ο Εθνικός μας ύμνος μετά από την στάση τους ακριβώς μπροστά από τον Λευκό Πύργο και το παράγγελμα «κλίνατε επί δεξιά» που τους έφερε σε οπτική με την σημαία.

Η αρχή του Εθνικού Ύμνου, με βρήκε χωρίς καμία σκέψη , στραμμένο προς την σημαία σε στάση προσοχής να στέκομαι ακίνητος χωρίς να με ενδιαφέρει ο περιβάλλων χώρος.
«Τι κάνω» σκέφτηκα για μια στιγμή για να απαντήσω στην φωνή αυτή μέσα μου «σκάσε».
Δεν είχε καμία σημασία η βολεμένη ζωή των στρατιωτών που με γλείψιμο είχαν αυτή τη θέση λούφας μέσα στην Θεσσαλονίκη σε αντίθεση με τους άλλους που βρίσκονται στα σύνορα, ούτε οι βολεμένοι δημόσιοι υπάλληλοι της αστυνομίας , που με βαριεστημένο τρόπο κάνουν αυτές τις πατριωτικές φιέστες στην άρρωστη δημοκρατία μας.
Ήταν κάτι ακαθόριστο που είχα πολλά χρόνια να το νοιώσω μέσα μου.
Ένοιωσα ότι στεκόμουν με τιμή απέναντι στο Έθνος μου, που όσο άρρωστο και να είναι σήμερα, είχε κάτι που ξεπερνούσε τον παρόντα χρόνο.
Μεγάλωσα με έπαρση και υποστολή καθημερινά της σημαίας στη σχολική μου ζωή, σε παρωχημένες πολιτικές περιόδους, τόσο της δικτατορίας του 1967, όσο και της κατ΄ ευφημισμόν προηγούμενης και μετέπειτα από αυτήν δημοκρατίας … και μέσα μου λειτούργησε η εκπαίδευση να σέβομαι το σύμβολο… όμως τη «γεύση» στην εικόνα του συμβόλου, δεν την αλλοίωσαν οι γελοίοι εκάστοτε κυβερνήτες του κοπαδιού που λέγεται νεοέλληνες.

Ας πούμε ότι ένοιωσα την ανάγκη για λευτεριά και πρόοδο του Έθνους μας , χωρίς να ντρέπομαι από την παραδοχή ότι μέσα μου είχα ένα βαθύ πατριωτισμό.

Ένα πατριωτισμό, τόσο μακριά από την αντίληψη της άποψης «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» , όσο και από την αποδοχή του από τους βολεμένους «ιδιώτες» που δηλώνουν τον πατριωτισμό τους σε σχέση με την θέση που κάθονται τα οπίσθια των βουλευτών δεξιά και αριστερά στα έδρανα της συναλλαγής τους.

Στη συνέχεια είχα τόσα να σκεφτώ … που άφησα τον χαμογελαστό καλλιτέχνη του δρόμου να λειτουργήσει την τέχνη του περπατώντας δίπλα στη θάλασσα και τη βουή των νέων ενώ ο ήλιος άφηνε την μυρωδιά της θάλασσας να ξεπερνά τη δύναμη που έχανε στο γέρμα του προς τη δύση.

Ήταν όμορφα … γιατί δεν είχε συμβεί απολύτως τίποτε γύρω μου… όλοι ήσαν και πάλι στα βήματα που είχαν προσχεδιάσει τη φορά τους.

Δεν θα μπορούσα να δώσω δίκιο ή άδικο πουθενά … ούτε στα φολκλόρ αγήματα μα ούτε και στις σκέψεις που δεν έβρισκαν «αγοραστή» γύρω μου….

Άλλωστε περίμενα να μπω στην παράσταση που ήμουν σίγουρος ότι είχε να μου δώσει και άλλες πληροφορίες…